gu opakowania. Musi objąć również odpowiedzialność producenta, importera i dystrybutora, skład materiałowy, oznakowanie, minimalizację opakowań, zawartość recyklatu, systemy ponownego użycia, dokumentację techniczną oraz obowiązki EPR w poszczególnych państwach.
Rozporządzenie PPWR weszło w życie 11 lutego 2025 r., a jego przepisy co do zasady zaczynają być stosowane od 12 sierpnia 2026 r. Poszczególne wymagania techniczne są jednak uruchamiane etapami, między innymi w 2030 i 2035 r. Dlatego audyt powinien zakończyć się nie tylko oceną stanu obecnego, lecz także harmonogramem dalszego przygotowania firmy.
Czym jest audyt gotowości do PPWR?
Audyt gotowości do PPWR jest uporządkowanym procesem oceny opakowań, dokumentacji, odpowiedzialności i procedur przedsiębiorstwa w odniesieniu do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych.
Nie jest to wyłącznie audyt techniczny materiałów opakowaniowych. W praktyce łączy elementy:
- audytu prawnego,
- audytu opakowaniowego,
- analizy danych produktowych,
- oceny dostawców,
- weryfikacji procesów zakupowych i projektowych,
- analizy rozszerzonej odpowiedzialności producenta,
- oceny systemu zarządzania zgodnością.
PPWR obejmuje wszystkie opakowania wprowadzane na rynek Unii Europejskiej, niezależnie od materiału, pochodzenia i sektora, w którym są stosowane. Zakresem analizy powinny być zatem objęte nie tylko opakowania jednostkowe, ale również opakowania zbiorcze, transportowe, wysyłkowe, opakowania usługowe, etykiety, folie, taśmy, przekładki, wypełniacze oraz inne komponenty pełniące funkcję opakowaniową.
Profesjonalny audyt PPWR powinien odpowiedzieć na trzy zasadnicze pytania:
- Jakie wymagania dotyczą przedsiębiorstwa i poszczególnych opakowań?
- Czy firma posiada dowody pozwalające wykazać zgodność?
- Jakie działania należy wykonać przed kolejnymi terminami stosowania PPWR?
Dlaczego sam wykaz opakowań nie wystarczy?
Jednym z najczęstszych błędów jest traktowanie PPWR jako rozszerzenia dotychczasowej sprawozdawczości opakowaniowej. Dane przygotowywane do BDO, organizacji odzysku albo rozliczenia opłaty produktowej mogą być przydatnym punktem wyjścia, ale zazwyczaj nie wystarczają do przeprowadzenia oceny zgodności.
Ewidencja opakowań prowadzona na potrzeby EPR koncentruje się najczęściej na masach materiałów wprowadzonych na dany rynek. PPWR wymaga natomiast spojrzenia na pojedynczą jednostkę opakowania, jej konstrukcję, komponenty, funkcję, skład, możliwość sortowania, możliwość recyklingu, zawartość surowców wtórnych, oznakowanie i dokumentację techniczną.
Dodatkową trudnością jest rozróżnienie pojęć „producent” i „producent opakowań” w rozumieniu obowiązków EPR. Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej producent odpowiadający za zgodność opakowania z wymaganiami zrównoważonego rozwoju i oznakowania nie zawsze jest tym samym podmiotem, który finansuje gospodarowanie odpadami opakowaniowymi w konkretnym państwie członkowskim. Podmiot odpowiedzialny w ramach EPR jest ustalany odrębnie dla rynku, na którym opakowanie ma stać się odpadem.
Dlatego firma może jednocześnie:
- odpowiadać za projekt i zgodność opakowania w całej Unii Europejskiej,
- podlegać obowiązkom EPR w kilku państwach,
- być importerem na jednym rynku,
- występować jako dystrybutor na innym rynku,
- korzystać z opakowań, za które formalnie odpowiada inny podmiot.
Bez mapy ról niemożliwe jest prawidłowe określenie zakresu audytu.
Co powinien obejmować audyt gotowości do PPWR?
1. Określenie zakresu działalności i ról przedsiębiorstwa
Pierwszym etapem powinno być przeanalizowanie modelu biznesowego. Audytor musi ustalić:
- kto projektuje opakowania,
- kto zleca ich produkcję,
- czyje oznaczenie lub znak towarowy znajduje się na opakowaniu,
- kto importuje opakowania lub produkty w opakowaniach,
- kto po raz pierwszy udostępnia je na rynku danego państwa,
- do jakich krajów trafiają produkty,
- czy sprzedaż odbywa się bezpośrednio do użytkowników końcowych,
- czy firma wykorzystuje opakowania usługowe, transportowe lub wielokrotnego użytku.
Samo stwierdzenie, że opakowanie jest kupowane od zewnętrznego dostawcy, nie przesądza o braku odpowiedzialności. W określonych sytuacjach podmiot zlecający wykonanie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym może zostać uznany za jego producenta w rozumieniu PPWR.
Efektem tego etapu powinna być macierz ról uwzględniająca rodzaj opakowania, kraj sprzedaży i sposób dystrybucji.
2. Utworzenie kompletnego rejestru opakowań
Rejestr opakowań powinien być prowadzony na poziomie pozwalającym połączyć konkretny format opakowania z produktem, dostawcą i rynkiem sprzedaży.
Dla każdego opakowania należy zebrać co najmniej:
- wewnętrzny numer opakowania lub SKU,
- nazwę i funkcję opakowania,
- kategorię: jednostkowe, zbiorcze, transportowe, usługowe lub e-commerce,
- materiał główny,
- wszystkie komponenty i elementy pomocnicze,
- masę całkowitą i masy poszczególnych materiałów,
- informację o zawartości tworzyw sztucznych,
- dane o zawartości recyklatu,
- sposób zamknięcia,
- rodzaj etykiety, kleju, powłoki i nadruku,
- dostawcę i kraj pochodzenia,
- kraje, w których opakowanie jest udostępniane,
- informację, czy jest jednorazowe, wielokrotnego użytku lub kompostowalne.
Należy odróżnić rejestr opakowań od zestawienia materiałów opakowaniowych. Karton, etykieta, zakrętka i folia mogą stanowić elementy jednej jednostki opakowania, ale każdy z nich może wpływać na jej ostateczną ocenę.
3. Ocena jakości i kompletności danych
Audyt nie powinien zakładać, że informacje znajdujące się w systemie ERP są automatycznie poprawne. Dane należy porównać z:
- dokumentacją konstrukcyjną,
- specyfikacjami technicznymi,
- kartami materiałowymi,
- deklaracjami dostawców,
- fakturami zakupowymi,
- próbkami opakowań,
- wynikami ważenia kontrolnego,
- raportami badań laboratoryjnych.
Różnice pomiędzy masą deklarowaną przez dostawcę, masą w systemie i masą rzeczywistą powinny zostać wyjaśnione. Dotyczy to szczególnie przedsiębiorstw posiadających rozbudowane portfolio produktów lub korzystających z wielu wersji tego samego opakowania.
4. Weryfikacja składu i substancji obecnych w opakowaniach
Analiza składu nie może ograniczać się do określenia materiału dominującego. Należy sprawdzić także dodatki, barwniki, powłoki, laminaty, warstwy barierowe, kleje, lakiery, uszczelnienia i elementy dekoracyjne.
Szczególnej kontroli wymagają opakowania przeznaczone do kontaktu z żywnością. Od 12 sierpnia 2026 r. PPWR wprowadza limity stężenia PFAS w opakowaniach do kontaktu z żywnością. Wytyczne Komisji wskazują również, że dla opakowań wprowadzanych na rynek po tej dacie nie przewidziano ogólnego okresu przejściowego pozwalającego wyczerpać wcześniejsze zapasy niespełniające limitów.
Audyt powinien zatem ustalić:
- które opakowania mają kontakt z żywnością,
- czy dostawcy przekazali deklaracje dotyczące PFAS,
- czy dokumenty obejmują wszystkie warstwy i komponenty,
- czy niezbędne są badania laboratoryjne,
- kto odpowiada za aktualizację dowodów zgodności.
5. Ocena recyklingowalności
PPWR stanowi, że opakowania wprowadzane na rynek mają być zdatne do recyklingu. Jednocześnie szczegółowe wymagania dotyczące projektowania z myślą o recyklingu oraz recyklingu na dużą skalę będą stosowane według odrębnego harmonogramu.
Wymóg projektowania opakowań do recyklingu ma być stosowany od 1 stycznia 2030 r. albo 24 miesiące po wejściu w życie odpowiedniego aktu delegowanego – zależnie od tego, który termin będzie późniejszy. Kryterium recyklingu na dużą skalę będzie stosowane od 2035 r. albo w późniejszym terminie wynikającym z przyjęcia metodologii wykonawczej.
Audyt prowadzony przed opublikowaniem wszystkich kryteriów technicznych powinien wyraźnie oddzielać:
- wymagania już obowiązujące,
- wymagania z ustaloną przyszłą datą,
- wymagania zależne od aktów delegowanych lub wykonawczych,
- dobrowolne standardy i wytyczne branżowe,
- założenia wymagające późniejszej aktualizacji.
Nie należy przedstawiać wstępnej oceny recyklingowalności jako ostatecznego potwierdzenia zgodności z przyszłą metodologią PPWR.
6. Minimalizacja masy, objętości i pustej przestrzeni
Od 2030 r. producent lub importer będzie musiał zapewnić, że masa i objętość opakowania zostały ograniczone do minimum koniecznego dla zachowania jego funkcjonalności. Opakowania nie powinny zawierać rozwiązań służących wyłącznie zwiększeniu postrzeganej objętości produktu, takich jak zbędne warstwy, podwójne ścianki czy fałszywe dna.
Dla opakowań zbiorczych, transportowych i opakowań stosowanych w handlu elektronicznym przewidziano maksymalny udział pustej przestrzeni na poziomie 50%. Termin zastosowania tego wymogu będzie uzależniony również od wejścia w życie aktu określającego metodologię obliczeń.
W ramach audytu należy przeanalizować:
- relację objętości produktu do objętości opakowania,
- ilość i funkcję materiałów wypełniających,
- możliwość zmiany wymiarów opakowania,
- potrzebę stosowania warstw ochronnych,
- ryzyko uszkodzenia produktu,
- wymagania transportowe, sanitarne i informacyjne.
Celem nie jest mechaniczne zmniejszenie każdego opakowania, lecz udokumentowanie, dlaczego jego konstrukcja i masa są niezbędne do spełnienia określonych funkcji.
7. Zawartość recyklatu, ponowne użycie i oznakowanie
W zależności od rodzaju opakowania audyt powinien obejmować także:
- minimalną zawartość recyklatu w opakowaniach z tworzyw sztucznych,
- wyjątki właściwe dla konkretnych zastosowań,
- wymagania dla opakowań kompostowalnych,
- zasady klasyfikowania opakowań jako wielokrotnego użytku,
- planowane cele ponownego użycia,
- wymagania dotyczące oznakowania materiałowego,
- oznakowanie opakowań wielokrotnego użytku,
- cyfrowe nośniki informacji, w tym kody QR.
Opakowanie nie powinno być klasyfikowane jako wielokrotnego użytku wyłącznie dlatego, że może zostać wykorzystane ponownie przez klienta. Musi być zaprojektowane z zamiarem realizacji wielu rotacji i funkcjonować w systemie umożliwiającym jego zwrot, odbiór, ponowne napełnienie lub przygotowanie do kolejnego użycia.
8. Dokumentacja techniczna i deklaracja zgodności UE
Jednym z najważniejszych nowych obszarów organizacyjnych jest dokumentowanie zgodności opakowań. Ocena nie może opierać się wyłącznie na korespondencji mailowej lub ogólnej deklaracji dostawcy.
Dla opakowań objętych określonymi wymaganiami PPWR konieczne będzie przygotowanie dokumentacji technicznej oraz deklaracji zgodności UE. Dokumentacja powinna umożliwiać identyfikację opakowania, opis jego konstrukcji, wskazanie zastosowanych wymagań, przedstawienie metod oceny i wykazanie spełnienia kryteriów.
Rozporządzenie przewiduje przechowywanie dokumentacji technicznej i deklaracji zgodności przez pięć lat w przypadku opakowań jednorazowych oraz przez dziesięć lat w przypadku opakowań wielokrotnego użytku.
Audyt powinien sprawdzić:
- kto przygotuje dokumentację,
- kto ją zatwierdzi,
- kto podpisze deklarację zgodności,
- gdzie będą przechowywane dowody,
- jak dokumentacja zostanie połączona z konkretną wersją opakowania,
- jak firma będzie zarządzać zmianami materiałów i dostawców.
9. Obowiązki EPR na rynkach zagranicznych
PPWR harmonizuje wiele definicji, ale obowiązki EPR nadal muszą być analizowane w odniesieniu do rynku, na którym opakowanie jest udostępniane i ma stać się odpadem. Sprzedaż internetowa bezpośrednio do odbiorcy w innym państwie może powodować obowiązki rejestrowe i finansowe właśnie w państwie odbiorcy.
Firma prowadząca sprzedaż transgraniczną powinna połączyć audyt PPWR z oceną:
- rejestracji opakowaniowych,
- umów z organizacjami odpowiedzialności producenta,
- raportowania mas opakowań,
- pełnomocników wymaganych w poszczególnych krajach,
- rozliczania opłat,
- zgodności danych raportowych z rejestrem opakowań.
W tym obszarze pomocna może być obsługa obowiązków dotyczących produktów i opakowań na rynkach UE.
10. Procedury wewnętrzne i nadzór nad zmianami
Nawet prawidłowo ocenione opakowanie może utracić zgodność po zmianie dostawcy, kleju, pigmentu, warstwy barierowej, gramatury lub etykiety. Audyt musi zatem oceniać nie tylko stan opakowania, ale również sposób zarządzania jego cyklem życia.
Procedura zarządzania zmianami powinna wskazywać:
- jakie zmiany wymagają ponownej oceny,
- kto informuje dział środowiska lub compliance,
- kto zatwierdza nowego dostawcę,
- kiedy aktualizowana jest dokumentacja techniczna,
- czy zmiana wpływa na recyklingowalność, oznakowanie lub zawartość recyklatu,
- jak wycofywana jest nieaktualna wersja dokumentów.
PPWR nie powinien być traktowany jako jednorazowy projekt realizowany przez dział środowiska. Wdrożenie wymaga współpracy zakupów, jakości, R&D, produkcji, logistyki, marketingu, sprzedaży, działu prawnego i osób odpowiedzialnych za EPR.
Jak przebiega audyt gotowości do PPWR?
Etap 1. Ustalenie zakresu
Na początku należy określić spółki, marki, zakłady, kanały sprzedaży, rynki i kategorie opakowań objęte oceną. Zakres powinien zostać zapisany, aby raport nie sugerował oceny obszarów, które nie były badane.
Etap 2. Zebranie danych i dokumentów
Firma przekazuje rejestry, specyfikacje, deklaracje, raporty badań, dane z ERP, zestawienia EPR, wzory oznakowania oraz dokumenty dostawców.
Etap 3. Wywiady i weryfikacja próbek
Rozmowy z pracownikami pozwalają ustalić, jak proces działa w praktyce. Równolegle należy porównać dokumentację z fizycznymi próbkami opakowań.
Etap 4. Ocena zgodności i ryzyka
Każdy wymóg powinien otrzymać jednoznaczny status, na przykład:
- zgodny,
- częściowo zgodny,
- niezgodny,
- brak danych,
- nie dotyczy,
- wymaga ponownej oceny po wydaniu aktu wykonawczego.
Etap 5. Przygotowanie planu naprawczego
Dla każdej luki należy wskazać działanie, osobę odpowiedzialną, termin, priorytet i wymagany dowód wykonania.
Etap 6. Zamknięcie i monitoring
Po wdrożeniu działań firma powinna przeprowadzić przegląd zamykający oraz ustalić cykl aktualizacji rejestru i ponownej oceny opakowań.
Checklista dokumentów do audytu PPWR
Przed rozpoczęciem audytu specjalista ds. środowiska powinien zgromadzić:
- listę wszystkich produktów i opakowań,
- strukturę materiałową każdego opakowania,
- masy komponentów,
- specyfikacje techniczne i rysunki,
- próbki opakowań,
- deklaracje dostawców,
- dane o zawartości recyklatu,
- oceny lub testy recyklingowalności,
- dokumenty dotyczące kontaktu z żywnością,
- oświadczenia i badania dotyczące PFAS,
- wzory etykiet i oznakowania,
- informacje o opakowaniach wielokrotnego użytku,
- opis systemów zwrotu i ponownego użycia,
- dane dotyczące pustej przestrzeni,
- rejestracje i umowy EPR w poszczególnych państwach,
- dane raportowane do BDO i zagranicznych systemów,
- umowy z producentami i dostawcami opakowań,
- procedury zakupowe i projektowe,
- historię zmian materiałów, dostawców i konstrukcji,
- istniejącą dokumentację techniczną i deklaracje zgodności.
Brak dokumentu nie zawsze oznacza automatyczną niezgodność opakowania. Oznacza jednak lukę dowodową, przez którą przedsiębiorstwo może nie być w stanie wykazać zgodności podczas kontroli lub zapytania ze strony kontrahenta.
Model dojrzałości firmy w zakresie PPWR
Przydatnym elementem audytu jest przypisanie przedsiębiorstwa do poziomu dojrzałości.
Poziom 0 – reakcja doraźna
Firma nie posiada pełnego wykazu opakowań, a dane są zbierane wyłącznie na potrzeby sprawozdań rocznych.
Poziom 1 – zinwentaryzowane opakowania
Przedsiębiorstwo zna podstawowe formaty, materiały i masy, ale nie ma kompletnej dokumentacji technicznej ani mapy odpowiedzialności.
Poziom 2 – określone role i wymagania
Firma ustaliła swoje role, przypisała wymagania do opakowań i zidentyfikowała główne luki.
Poziom 3 – udokumentowana zgodność
Dla kluczowych opakowań dostępne są dane, deklaracje, wyniki badań i kontrolowana dokumentacja.
Poziom 4 – systemowe zarządzanie zgodnością
Ocena PPWR jest zintegrowana z zakupami, projektowaniem, kwalifikacją dostawców, zarządzaniem zmianą i wprowadzaniem produktów na nowe rynki.
Celem audytu nie musi być natychmiastowe osiągnięcie najwyższego poziomu. Raport powinien jednak wskazywać, jakie działania są konieczne, aby firma przeszła z zarządzania reaktywnego do systemowego.
Najczęstsze błędy popełniane podczas przygotowania do PPWR
Ograniczenie audytu do opakowań jednostkowych
Pominięte zostają palety, folie stretch, przekładki, taśmy, kartony transportowe i materiały wysyłkowe.
Założenie, że za zgodność zawsze odpowiada dostawca
Dostawca może przekazać dane i dokumenty, ale odpowiedzialność prawna zależy od roli firmy oraz sposobu projektowania i oznakowania opakowania.
Uznawanie deklaracji „100% recyclable” za wystarczający dowód
Hasło marketingowe nie zastępuje oceny technicznej, metodologii ani dokumentacji wymaganej przez przepisy.
Brak rozróżnienia terminów stosowania wymagań
Nie wszystkie obowiązki rozpoczynają się 12 sierpnia 2026 r. Nie należy jednak odkładać przygotowań do 2030 r., ponieważ zmiana opakowania, kwalifikacja dostawcy i zebranie badań mogą wymagać wielu miesięcy.
Natychmiastowa wymiana wszystkich opakowań
Zmiana materiału bez wcześniejszej oceny może zwiększyć masę opakowania, pogorszyć trwałość produktu albo przenieść problem na inny etap cyklu życia. Pierwszym działaniem powinna być analiza ryzyka i priorytetyzacja portfolio.
Brak kontroli wersji dokumentacji
Firma posiada deklarację dostawcy, ale nie potrafi ustalić, której wersji opakowania, gramatury lub receptury ona dotyczy.
Pominięcie sprzedaży zagranicznej
Zgodność techniczna opakowania nie zastępuje rejestracji, raportowania i finansowania systemów EPR na rynkach docelowych.
Jak powinien wyglądać raport z audytu PPWR?
Raport powinien umożliwiać podjęcie decyzji, a nie jedynie przytaczać przepisy. Zalecana struktura obejmuje:
- cel, zakres i ograniczenia audytu,
- opis działalności i przepływu opakowań,
- macierz ról przedsiębiorstwa,
- wykaz analizowanych opakowań,
- mapę wymagań PPWR,
- ocenę poszczególnych obszarów,
- wskazanie brakujących danych,
- ocenę ryzyka prawnego, operacyjnego i handlowego,
- listę niezgodności i luk dowodowych,
- plan działań naprawczych,
- harmonogram uwzględniający kolejne terminy PPWR,
- wskazanie osób i działów odpowiedzialnych,
- listę kwestii wymagających ponownej oceny po wydaniu aktów wykonawczych.
Wnioski powinny rozróżniać rzeczywistą niezgodność od braku dowodów, niepewności interpretacyjnej oraz obowiązków, które zaczną być stosowane dopiero w przyszłości.
Jak rozpocząć przygotowanie do PPWR w ciągu 30 dni?
W pierwszym tygodniu należy wyznaczyć koordynatora, ustalić zakres projektu i stworzyć zespół obejmujący środowisko, jakość, zakupy, logistykę i rozwój produktu.
W drugim tygodniu należy przygotować rejestr wszystkich formatów opakowań oraz połączyć je z produktami, dostawcami i rynkami sprzedaży.
W trzecim tygodniu należy zebrać specyfikacje, deklaracje materiałowe, informacje o recyklacie, dokumentację dotyczącą substancji oraz dane EPR.
W czwartym tygodniu należy przeprowadzić warsztat luk, przypisać priorytety i ustalić harmonogram dalszych działań.
Taki plan nie kończy procesu przygotowania, ale pozwala szybko ustalić, czy największym problemem firmy jest brak danych, brak dokumentów, nieprawidłowa konstrukcja opakowań czy niejasny podział odpowiedzialności.
FAQ – audyt gotowości do PPWR
Czy audyt PPWR jest obowiązkowy?
PPWR nie wprowadza obowiązku posiadania dokumentu o nazwie „raport z audytu PPWR”. Przedsiębiorstwo musi jednak spełniać właściwe wymagania i posiadać dowody pozwalające wykazać zgodność. Audyt jest narzędziem służącym identyfikacji obowiązków, niezgodności i brakującej dokumentacji.
Kiedy najlepiej przeprowadzić audyt gotowości do PPWR?
Pierwsza ocena powinna zostać wykonana możliwie szybko, szczególnie jeśli firma projektuje własne opakowania, importuje produkty, prowadzi sprzedaż zagraniczną lub posiada rozbudowane portfolio. Audyt należy później aktualizować wraz z rozwojem aktów wykonawczych i zmianami opakowań.
Czy audyt PPWR obejmuje również opakowania transportowe?
Tak. PPWR obejmuje także opakowania zbiorcze, transportowe i e-commerce, w tym kartony, folie, palety, taśmy, przekładki i wypełniacze.
Czy deklaracja dostawcy wystarczy do potwierdzenia zgodności?
Zależy to od jej zakresu i jakości. Deklaracja powinna jednoznacznie identyfikować opakowanie, wersję materiału, parametry oraz wymaganie, którego dotyczy. Ogólne oświadczenie bez danych źródłowych może być niewystarczające.
Czy zgodność z PPWR oznacza automatycznie prawidłowe wykonanie obowiązków w BDO?
Nie. PPWR oraz krajowe obowiązki rejestrowe, ewidencyjne, sprawozdawcze i finansowe są ze sobą powiązane, ale nie są tożsame. Firma może posiadać prawidłowy wpis w BDO, a jednocześnie nie mieć danych wymaganych do oceny technicznej opakowania.
Jak często należy aktualizować audyt?
Przegląd powinien być przeprowadzany po zmianie konstrukcji, materiału, dostawcy, oznakowania, rynku sprzedaży lub modelu dystrybucji. Aktualizacja jest również potrzebna po przyjęciu istotnych aktów delegowanych, wykonawczych i nowych metod oceny.
Audyt PPWR z Grupą EKOPRO
Przygotowanie do PPWR wymaga połączenia wiedzy prawnej, danych technicznych, obowiązków EPR i procesów operacyjnych. Grupa EKOPRO pomaga ustalić rolę przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw, przeanalizować opakowania, zidentyfikować wymagania oraz opracować plan dostosowania działalności. Zakres wsparcia obejmuje zarówno analizę polskiego rynku, jak i obowiązki przedsiębiorstw działających w innych państwach Unii Europejskiej.
Firmy, które potrzebują stałego nadzoru nad dokumentacją i kolejnymi zmianami prawnymi, mogą również skorzystać z outsourcingu środowiskowego.
Aby omówić zakres audytu i przygotowanie przedsiębiorstwa do PPWR, zapraszamy do kontaktu z Grupą EKOPRO.
